***************************************

نگاهي كردومن را دربه در كرد

 يقيين كرد عاشقم بعدش سفر كرد

 شكستي خورد آمد تا بماند

 ولي من رفته بودم او ضرر كرد

*****************************************

 اومدي بشکني بشکن از من ساده چي مونده

 قبل تو هر کي بوده تمام تار و پود سوزونده

هميني که باقي مونده واسه دلخوشي تو بشکن

تيکه تيکه هاي مو بردن آخرين عشقم تو بکن

*****************************************

نفرين به عشق و عاشقي

نفرين به بخت و سرنوشت

به اون نگاه كه عشقتو، تو سرنوشتِ من نوشت!

نفرين به من... نفرين به تو... نفرين به عشقِ من و تو!

به ساده بودنه منو... به اون دلِ سياهِ تو!

*****************************************

 از وقتي رفتي هيچ کسي هم درد و هم رازم نشد

 هيچ کسي حتي يک دفعه هم غصهء سازم نشد

رفتي ولي بدون هنوز عاشقتم تا پاي جون

دل بهاريم عاشقه چه تو بهار چه تو خزون

*****************************************

مطمئن باش و برو ضربه ات کاري بود

 دل من سخت شکست و چه زشت به من و سادگيم خنديدي

به من و عشق پاکي که پر از ياد تو بود

و به يک قلب يتيم

 که خيالم مي گفت تا ابد مال تو بود

تو برو برو تا راحت تر تکه هاي دل خود را سر هم بند زنم

*****************************************  

 تو که قدر وفا مو ندونستي

 ميشد يه رنگ بموني نتونستي

گمون نکن که تو دستات يه اسيرم

دگه قبلم و از تو پس ميگيرم

*****************************************

زيادي خوبي كردم 

 رفتي نموندي با ما

 آخر خط رسيده

 دوسم نداري حالا

 ***

با رقيبم نشستي

گفتي همين كه هستي

 رفتي و بي تفاوت

 دل منو شكستي

 *****

يه روزي بر ميگردي

 وقتي كه خيلي ديره

 خيال ميكردي قلبم

 بدون تو ميميره

 *****

خيال ميكردي هيچوقت

 دست تو رونميشه

 بازي ديگه تمومه

 برو واسه هميشه

****

دلم گرفته از تو

از عاشقي حرف نزن

 آخر قصه ما

 نه تو ميموني نه من

 *****************************************

وقتي نيستي هر چي غصه است تو صدامه

وقتي نيستي هر چي اشکه تو چشامه

از وقتي رفتي دارم هر ثانيه از رفتنت ميسوزم

 کاشکي بودي و ميديدي که چي آوردي به روزم

حالا عکست تنها يادگار از تو

خاطراتت تنها باقي مونده از تو

وقتي نيستي ياد تو هر نفس آتيش ميزنه به اين وجود

 کاش از اول نميدونستي من عاشق تو بودم

*****************************************

آخ که ديگه يادش نيست 

 که مي گفت دلدارم باش

مثله پروانه ای در مشت

چه آسون میشه ما رو کشت

گفتمش : دل می خری ؟

برسید چند؟

گفتمش : دل مال تو، تنها بخند !

خنده کرد و دل زدستانم ربود

تا به خود باز آمدم او رفته بود

دل ز دستش روی خاک افتاده بود

جای بایش روی دل جا مانده بود ......

به پای تو نشستم                                                

تا حالا شده عاشق بشی، ولی دلت نخواد كه بدونه ؟

اگر سهم من از این همه ستاره

سوسوی غریبی است

غمی نیست !

همین انتظار رسیدن شب، برایم کافی است .

^{دلی کنار پنجره نشسته زار می زند}

^{و خواب دیده ام شبی مرا کنار می زند}

^{غروب ها که می شود خیال چشمهای تو}

^{تو را دوباره در دل شکسته جار می زند}

^{یکی نگاه می کند یکی گناه می کند یکی سکوت می کند یکی هوار میزند}

^{و عشق درد مشترک میان ماست با همه}

^{کسی که شعر گفته یا کسی که تار می زند}

^{درست مثل بازی گذشته های شاعری}

^{که جای سنگ و گل به دوستش انار می زند}

^{خدا کند به وعده اش وفا کند که گفته بود}

^{شبی مرا به جرم عشق خویش دار می زند}

هر كسي آمد به بخت زشت ما خنديد و رفت

هر كه آمد تكه اي از مهر ما بلعيد و رفت

خواستم خود را به تيغ مرگ بسپارم شبي

نوبت مردن كه شد يار آمد و رقصيد و رفت 

نگاهی نکنم که دل کسی بلرزد...

راهی نروم که بیراهه باشد...

خطی ننویسم که ازار دهد کسی را...

یادم باشد که روز و روزگار خوش است...

همه چیز رو به راه است و خوب..

تنها...تنها... دل ما دل نیست...

در غریبی ناله کردم

                                    کسی مرا یاری نکرد

                                                                           در قفس جان دادم

                                                                                              صیاد هم مرا آزاد نکرد

                             نمیدانم چرا از من جدا شد

                                                روز اول آمد با وفا بود

عشق                                      بيداد    من

باختن                  يعني                    لحظه                 عشق

جان                          سرزمين             يعني                        يعني

زندگي                                 پاک من عشق                               ليلي و

قمار                                                                                    مجنون

در                          عشق يعني ...                        شدن

ساختن                                                                                    عشق

دل                                                                                   يعني

كلبه                                                                      وامق و

يعني                                                                   عذرا

عشق                                                           شدن

  من                                                عشق

 فرداي                                يعني

  كودك                        مسجد

  يعني             الاقصي

عشق  من

عشق                                      آميختن                                         افروختن

يعني                                 به هم          عشق                               سوختن

چشمهاي                      يكجا                    يعني                       كردن

پر ز                 و غم                            دردهاي             گريه

خون/ درد                                                   بيشمار

  عشق                                 من

    يعني                           الاسرار

    كلبه                  مخزن

     اسرار     يعني

     عشق

             قرار بعدی که  به  سراغم  خواهی   آمد

             باخودت  چتر  نیاور ، نازنینم!!!

              چون.... 

                        من  و  تو  زیر  باران  زنگ  نمی  زنیم ....

                  یک نفر دلتنگ است

                  یک نفر می گرید

                  یک نفر سخت دلش بارانیست

                  یک نفر در گلوی خویش بغض خیسی دارد

                 بغض کالی دارد

                 یک نفر طرح وداع می کشد روی گل سرخ خیال......

    پاییز من کولاباریست زخمی

    با خنجری میان دو کتفم

   شبانه...می گذرم...بی فانوس...

    نقاب بر چهره می کشد ستاره

    و ماه از پشت پرده سرک می کشد

    قربانیش را می پاید

     و من

          در فصلی که بهار گره خورده است

                                             گمشده ام را می جویم ...

        تقدیم به ... 

       من به یاد فردا     

                        بی توجه به کمین

        پله ها خواهم رفت

                       در فراسوی زمین

        و تو را خواهم دید از بلندای خدا

         که به تسلیم حقیقت در دام

         از همه خانه و کاشانه جدا

         وای این چهره توست

         شده چون دامن زن چین در چین ....

          و  همچون شب تو

                                              مثل پاییز و زمستان رنگین....

      فانوس به دست می گیرم.

      در چراگاه بی بازگشت زمان من چوپان خسته ای  هستم که تمام گوسفندهایم

      را گرگها خورده اند. به چه دل خوش کنم؟

      باور پوچ دستهایی که روزی برای لمس تنهاییه دستهای من می آیند رویای من

      نیست.کابوس کهربایی رنگ شبهای جهنمیه من است.    

                                آری ...

                                                  من یک مرد نفرین شده هستم...

  با توچقدر دورم و چه فاصله اي تحمل جدايمان را دارد؟

   اين تحمل كدامين پنجر است كه پرتو تو را تاب نمي آورد؟

   من از كجا با غريبانه ماندم؟

   ديگر هيچ پرسشي رابه اندازه چشمانم دوخته به تو

                                       پاسخي نخواهم داد...  

            روياهايت را رها مكن...

            بگذار هر روز رويايي باشد

            بگذار هر روز دليلي باشد براي زندگي

                                                        ر وياهايت را رها مكن...

             ميدانم بسيار دشوار است

             و گاهي ترديد مي كني كه به اين همه مي ارزد؟

              به زندگي اعتماد كن

               در آمدن آفتاب را بنگر و خدايت را ستايش كن

                                                                 و من به تو ا يمان دارم...

من هميشه با تو هستم

تو رو از جون مي پرستم

من فقط با تو ميتونم

توي اين دنيا بمونم

اگه تو نموني پيشم

مي بيني ديوونه ميشم

اين صداي قلبم

ميشنوي  آره يا نه

ميتونم داد بزنم

عشقمي يا نه

آخه من از تو مي ترسم

مي گن عاشقي جنونه

نمي گم عاشقي مرده

اما ديگه نيمه جونه

توي اين دورو زمونه

بعضي كارامون حرومه

آي زمونه آي زمونه

من شدم بي آشيونه

چرا رسم عاشقيمون

چنين شده به هر بهونه

تو يكي مثل صداقت

من يكي مثل فلاكت

تو شد يعاشق سوختن

منو دل رو بر تو دوختن

من هميشه با تو هستم

تو رو از جون مي پرستم

من فقط با تو ميتونم

توي اين دنيا بمونم

توي اين دنيا بمونم

آي زمونه آي زمونه

من شدم بي آشيونه

چرا رسم عاشقيمون

چنين شده به هر بهونه

چنين شده به هر بهونه

اين صداي قلبم

ميشنوي  آره يا نه

ميتونم داد بزنم

 عشقمي يا نه